Cherie Currie: Ikona Rocka i Sztuki

Cherie Currie to nazwisko, które rezonuje echem w historii rock and rolla, choć jej życie to znacznie więcej niż tylko bycie wokalistką przełomowego zespołu. Od burzliwych początków w Los Angeles, przez międzynarodową sławę, aż po zaskakującą transformację w uznaną artystkę rzeźbiącą piłą łańcuchową – jej historia jest świadectwem niezwykłej odporności, talentu i nieustannego poszukiwania własnej drogi. Przygotuj się na fascynującą podróż przez życie kobiety, która zawsze wybierała mniej uczęszczaną ścieżkę, definiując na nowo pojęcie artystki.

Początki legendy: Młodość i narodziny The Runaways

Urodzona i wychowana w San Fernando Valley, Cherie Currie wczesne lata nastoletnie spędziła, prowadząc typowe dla południowej Kalifornii życie, gdzie jazda na deskorolce i surfing były jej ulubionymi rozrywkami. Regularnie wymykała się do Paradise Cove, by łapać fale na swojej ośmiostopowej, niebiesko-żółtej desce. Cherie opisuje ten okres jako „tak idealny, jak tylko można sobie wyobrazić”. Jednak idylliczne istnienie dobiegło końca wraz z rozpadem małżeństwa jej rodziców.

Po rozwodzie matka Cherie, była aktorka kontraktowa Republic Studios, ponownie wyszła za mąż i przeniosła się do Indonezji, zabierając ze sobą młodszego brata Cherie, Dona. Cherie i jej siostra bliźniaczka Marie zamieszkały u cioci Evie, babci Onie i ojca Dona. Zainspirowana muzyką i wizerunkiem Davida Bowiego, Cherie znalazła ucieczkę i sens życia w rock & rollu. Bliźniaczki zaczęły często odwiedzać Sugar Shack, klub dla nastolatków w North Hollywood, który grał wszystkie najgorętsze glam rockowe hity z Wielkiej Brytanii. To właśnie tam poznała producenta i menedżera Kima Fowleya oraz młodą gitarzystkę Joan Jett, która również bywała w klubie. Poszukiwali oni wokalistki do tworzonego przez siebie żeńskiego zespołu rockowego, który wówczas składał się z Joan Jett na gitarze i Sandy West na perkusji, i nazywał się The Runaways.

„Kim podszedł do mnie i zapytał, czy słyszałam o The Runaways, a ja słyszałam” – wspomina Cherie. „Joan tam była, a ja byłam trochę oszołomiona, a Kim powiedział: ‘Naprawdę podoba nam się twój wygląd’”. Cherie została poproszona o nauczenie się piosenki Suzi Quatro na przesłuchanie, ale kiedy przyszła na nie z „Fever”, utworem Peggy Lee (który Suzi Quatro coverowała), zespół nie chciał zagrać tej piosenki. Nie mogąc uzgodnić odpowiedniej alternatywy, Joan i Kim napisali na poczekaniu utwór na przesłuchanie, którego refren i tytuł były grą słów nawiązującą do imienia Cherie i jej „wiśniowo-blond” urody. „Cherry Bomb” stała się jedną z charakterystycznych piosenek The Runaways i do dziś jest uniwersalnym hymnem młodzieńczego buntu. Na przykład, „Cherry Bomb” została wykorzystana w hitowym filmie „Strażnicy Galaktyki” z 2014 roku, a także na towarzyszącej mu wielokrotnie platynowej ścieżce dźwiękowej. Album ze ścieżką dźwiękową był nominowany do nagrody Grammy, a także przez dwa tygodnie zajmował pierwsze miejsce na liście Billboard Charts. Cherie otrzymała cztery platynowe płyty za „Cherry Bomb” na albumie ze ścieżką dźwiękową „Strażników Galaktyki”.

Burza na scenie: Fenomen The Runaways

Cherie miała zaledwie 15 lat, kiedy została wokalistką The Runaways. „Zostałam wrzucona na front zespołu. Nigdy tak naprawdę nie śpiewałam; nigdy nie byłam na scenie z zespołem na żywo” – mówi Cherie. „To było jak bycie w centrum huraganu, wszystko działo się tak szybko”. W ciągu miesiąca od dołączenia Cherie do The Runaways, zespół podpisał umowę z Mercury Records. Dwa tygodnie później były w studiu nagrywając swój debiutancki, zatytułowany tak samo album.

The Runaways spotkały się z oporem i krytyką, po prostu dlatego, że były czymś, czego świat nigdy wcześniej nie widział. Były nastoletnim, całkowicie żeńskim zespołem, który ludzie mieli nadzieję zlekceważyć, jednak one dostarczyły – technicznie i kreatywnie – dojrzałość znacznie wykraczającą poza ich lata. Dzięki potrójnemu zagrożeniu talentem, pewną siebie seksualnością i stylem, The Runaways grały tak ostro, jeśli nie ostrzej, niż mężczyźni w zdominowanym przez mężczyzn świecie rocka. Ich prowokacyjny wizerunek, który został wzmocniony przez ekstrawaganckie kabaretki i gorset, które Cherie nosiła do „Cherry Bomb”, położył podwaliny pod modę gwiazd popu, którą widzimy do dziś.

Po wydaniu debiutującego albumu w 1976 roku nastąpiła ogólnokrajowa trasa koncertowa po Ameryce. W tym czasie dziewczyny otwierały koncerty legendarnych zespołów, takich jak Cheap Trick, Van Halen, Tom Petty i The Ramones. Do czasu wydania ich drugiego albumu, „Queens of Noise” (1977), legenda The Runaways stała się międzynarodowa. Zespół wyruszył w międzynarodową trasę koncertową po Europie, a następnie do Japonii, gdzie mania The Runaways osiągnęła punkt kulminacyjny, ponieważ były czwartym najpopularniejszym międzynarodowym zespołem, za Led Zeppelin, ABBA i Kiss. Wyczerpane nieustannym harmonogramem, przepracowane i niedopłacone, już i tak rozbita i krucha grupa zaczęła się rozpadać. Album „Live In Japan” został wydany jako coda do trasy. Było to ostatnie pełnowymiarowe wydawnictwo z oryginalnym składem The Runaways. Cherie odeszła wkrótce po powrocie zespołu do USA.

Poza Runaways: Droga solowa i ekran

Cherie szybko wydała solowy album „Beauty’s Only Skin Deep” w 1977 roku, który został wydany międzynarodowo przez Mercury. Po wypełnieniu swojego kontraktu z Mercury, nagrała album ze swoją siostrą Marie dla Capitol Records, zatytułowany „Messin’ With The Boys” w 1980 roku. W tym samym roku, kolejny z wielu talentów Cherie zajął centralne miejsce. Została obsadzona u boku Jodie Foster w filmie „Foxes”, filmie o dorastaniu, którego akcja rozgrywa się w San Fernando Valley, gdzie zagrała Annie, nastoletnią uciekinierkę, zmagającą się z uzależnieniem od substancji, aby poradzić sobie z bliznami zadanymi przez ojca-tyrana. Cherie otrzymała doskonałe recenzje za swoją rolę w „Foxes”, co doprowadziło do kolejnych ról w filmach („Wavelength” z Robertem Carradine, „Parasite” z Demi Moore i „Twilight Zone: The Movie” z Danem Aykroydem) oraz w telewizji („Murder She Wrote” i „Matlock”).

Od autobiografii do Hollywood: Film "The Runaways"

Cherie opowiedziała historię swoich niesamowitych wzlotów i upadków, radzenia sobie z sukcesem, a także zmagania się z uzależnieniem, w swojej autobiografii z 1989 roku, „Neon Angel: The Cherie Currie Story”. Cherie była zmuszona pominąć wiele z bardziej pikantnych momentów swojej historii, ponieważ książka została napisana specjalnie z myślą o rynku dla młodych dorosłych. Cherie postanowiła ponownie opowiedzieć historię swojej niezwykłej podróży, tym razem bez cenzury. Cherie pokazała nowy rękopis długoletniemu współpracownikowi Joan Jett, producentowi i partnerowi w Blackheart Records, Kenny’emu Lagunie. Był on jej bliskim przyjacielem przez wiele lat i zaoferował, że poszuka dla niej umowy na książkę. W trakcie tego procesu, udało mu się zabezpieczyć umowę filmową, która stała się podstawą filmu „The Runaways”, w którym Dakota Fanning gra Cherie, a Kristen Stewart gra Joan Jett. Film „The Runaways” zadebiutował 19 marca 2010 roku i został wyprodukowany przez Linson Entertainment (Into the Wild, Heat, Great Expectations, Lords of Dogtown) i River Road (Brokeback Mountain, Into the Wild) oraz dystrybuowany przez Apparition Entertainment. Cherie mówi o swoim czasie na planie z Dakotą: „Trudno to wytłumaczyć, ale to bardzo surrealistyczne, kiedy widzisz kogoś takiego jak Dakota Fanning na planie. Jest tak utalentowana. Do dziś trudno mi uwierzyć, jak wielkie miałam szczęście w życiu, że jedna z moich ulubionych aktorek mnie gra”.

Jedną z najbardziej przyjemnych części dla Cherie była szansa powrotu do studia z Joan, aby odtworzyć muzykę The Runaways do filmu. „Naprawdę mieliśmy frajdę z tym filmem, ponieważ nie byłyśmy razem w studiu od 1977 roku” – mówi. „Nie zdawałam sobie sprawy, jak dobry był ten zespół, aż do ostatnich dziesięciu lat. Nie miałyśmy szansy odetchnąć i spojrzeć na to, co naprawdę robiłyśmy i jaki wpływ, jaki fundament kładłyśmy dla niezliczonych dziewcząt i kobiet, którym otworzyłyśmy drzwi. Ale wszyscy stawiali nas przeciwko sobie, trzymając nas w napięciu przez cały czas. Nigdy nie miałyśmy szansy na walkę”.

Nowe Horyzonty: Sztuka i powrót do muzyki

W 2002 roku Cherie zdecydowała się wziąć do ręki piłę łańcuchową i stała się nagradzaną artystką, biorąc udział i wygrywając mistrzostwa w rzeźbie piłą łańcuchową, czyniąc z tego swoją karierę poza światłem reflektorów. Cherie spełniła również swoje życzenie, wydając zaktualizowaną wersję swojej książki, którą nazwała „Neon Angel - A Memoir of a Runaway”. Książka jest bestsellerem numer 1 na Amazon i została opublikowana przez IT Books/HarperCollins Publishers, a do sklepów trafiła 16 marca 2010 roku, aby zbiegło się to z premierą filmu. Film „The Runaways” jest oparty na książce Cherie „Neon Angel - A Memoir of a Runaway” (It Books/HarperCollins).

Pod koniec 2014 roku Kim Fowley skontaktował się z Cherie, aby sprawdzić, czy byłaby zainteresowana nagraniem albumu. Fowley od wielu lat zmagał się z rakiem, a oboje „pogrzebali topór wojenny” ze swojej nastoletniej przeszłości, a Cherie była zachwycona perspektywą powrotu do współpracy z Kimem. W ciągu kilku tygodni pisali piosenki, ale tym razem Cherie przyprowadziła swojego syna, Jake’a Haysa, utalentowanego muzyka, który koncertował z matką i właśnie podpisał kontrakt płytowy dla swojego własnego zespołu Maudlin Strangers. W ciągu pięciu dni byli w studiu z Kimem Fowleyem na czele, ale czwartego dnia Kim był zbyt chory, aby kontynuować, i przekazał zadanie ukończenia albumu „Reverie” Jake’owi Haysowi. Kiedy Jake i Cherie pracowali nad ukończeniem albumu, Cherie również przyjęła Kima do swojego domu i opiekowała się nim, ale niestety Kim zmarł miesiąc przed ukończeniem albumu. „Moje najcenniejsze wspomnienia to dni, kiedy Kim był u mnie w domu” – powiedziała Currie. „Żałuję tylko, że nie mógł usłyszeć gotowego produktu. Wiem, że byłby dumny”.

W 2017 roku Cherie poznała perkusistkę i wokalistkę Fanny, Brie Darling, i natychmiast nawiązały kontakt. Currie przyszła, aby wnieść wokale do „Fanny Walked the Earth”, albumu reunion pionierskiego zespołu Fanny, pierwszej żeńskiej grupy, która podpisała kontrakt z dużą wytwórnią (Reprise) w 1969 roku. Chociaż obie muzyczki z pewnością podziwiały się nawzajem, nie spotkały się jeszcze do tej sesji. Po nawiązaniu kontaktu, zrodził się pomysł kontynuowania współpracy, a wkrótce pomysł nagrania albumu został ugruntowany. W 2019 roku, ich debiutujący album „The Motivator”, wyprodukowany przez sześciokrotnie nominowanego do Grammy Dave’a Darlinga (Brian Setzer, Stray Cats, Janiva Magness, Tom Waits), zawierał dziewięć klasycznych coverów zespołów takich jak T. Rex, The Rolling Stones, Stevie Wonder i John Lennon, plus trzy potężne nowe utwory oryginalne: „Too Bruised”, „I’m Too Good, That’s Just Too Bad” i aktualny „This Is Our Time” został wydany przez Blue Élan Records. „The Motivator” zadebiutował na liście Billboard Charts na 18. miejscu w kategorii Heatseekers Albums i 48. w kategorii Independent Albums.

Podczas gdy muzyka pozostała stałym wątkiem kariery Cherie, certyfikowana platynowa artystka ma na swoim koncie osiem albumów studyjnych. Jej ostatnie, wysoko ocenione wydawnictwo „Blvds of Splendor”, wyprodukowane przez Matta Soruma (Guns N’ Roses, Velvet Revolver) jest dostępne w Blackheart Records i jest stałym bestsellerem w pierwszej dziesiątce na Amazon. Jej potężne i niepowtarzalne wokale przebijają się przez każdą piosenkę, od utworu tytułowego „Blvds Of Splendor”, klimatycznego, ale dominującego utworu napisanego i wykonywanego przez Billy’ego Corgana, po „Mr. X”, napędzany gitarą, rock’n’rollowy numer z Slashem na gitarze, Sorumem na perkusji i Duffem McKaganem na basie. Inni współpracownicy to Brody Dalle (Distillers), Juliette Lewis i The Veronicas, wszyscy śpiewający w doskonałym remake’u klasyka The Runaways „Queens of Noise”. „Nigdy wcześniej nie bawiłam się tak dobrze przy nagrywaniu płyty” – wspomina Cherie – „Wszyscy spojrzeliśmy na siebie i powiedzieliśmy: ‘O mój Boże, dzieje się tu magia. To jest płyta, którą chciałam nagrać, kiedy odeszłam z The Runaways’”. Dotykając jej retro-uroku, „Blvds of Splendor” ostatecznie wyznacza silną pozycję, jaką Cherie zdobyła w dzisiejszej masowej atrakcyjności.

Pytania i Odpowiedzi (FAQ)

• Kim jest Cherie Currie?
  Cherie Currie to amerykańska wokalistka, aktorka i artystka, najbardziej znana jako wokalistka legendarnego, całkowicie żeńskiego zespołu rockowego The Runaways. Poza muzyką, rozwijała karierę aktorską i stała się uznaną artystką rzeźbiącą piłą łańcuchową.
• Czy „Cherry Bomb” to film?
  Nie, „Cherry Bomb” to jedna z najbardziej znanych piosenek The Runaways, której Cherie Currie była współautorką i którą wykonywała. Istnieje natomiast film „The Runaways” z 2010 roku, oparty na autobiografii Cherie Currie, który opowiada historię zespołu. Piosenka „Cherry Bomb” została wykorzystana w filmie „Strażnicy Galaktyki”.
• Czym jest rzeźba piłą łańcuchową, którą zajmuje się Cherie Currie?
  Rzeźba piłą łańcuchową to forma sztuki, w której artysta używa piły łańcuchowej do rzeźbienia drewna, tworząc skomplikowane rzeźby i figury. Cherie Currie jest nagradzaną artystką w tej dziedzinie, startującą i wygrywającą w mistrzostwach rzeźbiarskich.
• Ile albumów studyjnych wydała Cherie Currie?
  Cherie Currie ma na swoim koncie osiem albumów studyjnych, zarówno solowych, jak i w ramach projektów kolaboracyjnych, w tym z The Runaways oraz jako artystka solowa.
• Jaki jest związek Cherie Currie z filmem „Strażnicy Galaktyki”?
  Piosenka „Cherry Bomb”, którą Cherie Currie nagrała z The Runaways, została umieszczona na ścieżce dźwiękowej do filmu „Strażnicy Galaktyki” z 2014 roku. Album ten stał się wielokrotnie platynowy, a Cherie otrzymała za to cztery platynowe płyty.

Cherie Currie, z jej niezłomnym duchem i wszechstronnym talentem, pozostaje jedną z najbardziej intrygujących postaci w historii kultury. Jej podróż od ikony rocka do mistrzyni rzeźby piłą łańcuchową, przeplatająca się z karierą aktorską i osobistymi zmaganiami, świadczy o niezwykłej sile ludzkiego ducha. Jej wpływ na muzykę, modę i sztukę jest niezaprzeczalny, a jej historia inspiruje do podążania za własnymi pasjami, niezależnie od konwencji. Cherie Currie to żywy dowód na to, że prawdziwy artysta nigdy nie przestaje tworzyć i ewoluować.

Zainteresował Cię artykuł Cherie Currie: Ikona Rocka i Sztuki? Zajrzyj też do kategorii Kulinaria, znajdziesz tam więcej podobnych treści!